Tweety II

Dinsdag 27 November 2007 at 11:57 am Uithuilen en opnieuw beginnen….

En dan ook letterlijk ‘opnieuw beginnen’. Dat huilen hebben we niet gedaan! We zijn natuurlijk wél bikkels met een groot hart als ‘t om dit soort dingen gaat! Verder zijn we wel okee hoor, niets op aan te merken. Alleen soms…soms zit ’t ‘m een beetje teveel in het enthousiasme en dan worden we keihard afgestraft. Wat ging er mis?

We gaan terug naar de start van de Euregio Rally 2007 in Hengelo. Alle voortekenen gaven aan dat het een goede afsluiting zou worden van het rally seizoen. We staan 2e in het algemeen kampioenschap C-2 op maar enkele punten achterstand van de nummer 1 positie. Na een toch wel technisch dramatisch jaar te hebben gehad met veel tegenslagen; een kapotte versnellingsbak na een jump in Sulingen en een gat in het differentieel op de 2e proef in Almere hadden we eigenlijk het kampioenschap al een beetje vaarwel gezegd. Door een goede score in de Vechtdal Rallysprint door Milco, kwam in 1 klap het kampioenschap weer binnen ons bereik. De zege in Roosendaal bij de Excotic Green bracht ons helemaal terug en we kregen winnaars trekjes en zware competitionele stuiptrekkingen als we aan de nog te rijden rally dachten, laat staan erover praatten. Ineens bleek dat er toch wel een fanatiekelingetje in mij schuilt en met de geur van de overwinningstaart in de neus, hebben we voor de Golden Tulip Rally besloten om alles op alles te zetten om alsnog het kampioenschap op onze naam te zetten. De Golden Tulip ging goed, Barneveld werd uitgereden maar met gemengde gevoelens door wat merkwaardige situaties en natuurlijk een flink pak schade door het doorklieven van een strobalenmuur die de afscheiding van een smalle haaksrechtse moest accentueren…. Iets te laat gelezen en Whaam! er dwars doorheen. En dan is zo’n Volvo blijkbaar toch ook wel kwetsbaar. Nadat we onze wonden hadden gelikt en 2 weekenden volop aan het herstellen zijn geweest, zodat onze oude vertrouwde Tweety toch weer strak en netjes aan de start van de volgende rally zou verschijnen, vertrokken we met goede moed naar het Hengeloosche. De start en de daarop volgende KP’s waren een makkie; na 1 proef moest de auto in het Parcferme worden geplaatst wegens een ernstig ongeval van één van de engelse equipes. Zondag gingen we in de herkansing. De eerste proef, de bekende industrieproef, heb ik weggegeven. Industrie ligt mij niet, ik moet ‘t hebben van de buitenproeven, lekker als gezonde Hollandse jongen tussen de koeien en de landerijen door crossen, leuker dan die haakse bochtenpartijen op het industrieterrein.
Op de 2e KP van die dag, sloeg het noodlot toe. De start verliep helemaal niet zo verkeerd en los van een verkeerde versnellingskeuze in een flauwe maar onoverzichtelijke bocht, was ik best tevreden over de snelheid… na deze bewuste flauwe bocht over een bruggetje en op de klinkers verder tussen de bomen door. De snelheid zat er goed in…te goed…. De volgende bochtencombinatie had ik tijdens de verkenning nog expres laten aanpassen in een links 2+ into rechts 2+, niet dat ze zo scherp waren, maar de verraderlijke situatie met wegdek en rondingen van de bestrating hadden in het verleden al eerder voor aangename verrassingen gezorgd. Op de onboard beelden (die te zien zijn op speciaal verzoek J ) zie ik dat ik veel te hard de bochten in ging…en er vervolgens uit. De wagen stuurt goed aan in de bocht naar links, ook de daarop volgende bocht, reageert hij érg goed…tot….ik voel dat de wagen in zijn geheel naar links begint te schuiven. Het schuiven houdt niet op en de auto laat zich niet corrigeren in de fracties van secondes die mij nog scheiden van de bomen die links van de weg staan. Even lijkt het alsof ik een sinistere glimlach waarneem op de stam van de boom….zo van.. “kom maar…ik ben lekker sterker en groter dan JIJ!!” en dát klopte. Nadat ik Clifton waarschuw dat ‘t fout gaat met de krachtterm SHIT! klappen we in volle vaart tegen de 2e boom langs de weg. De boom slaat direct naar binnen vlak achter de deurstijl tussen mij en de passagiersdeur, de auto maakt een zwieper van 180 graden om z’n as, slaat om en ik land op slachtoffer nummer 1 van diezelfde boom….een Peugeot 205 die de diepte van de sloot keurig heeft opgevuld zodat ik niet nog verder de diepte in tuimel. Gelukkig zijn de inzittenden er al uit en beginnen Clifton en ik aan het lospellen van onze gordels en ondernemen een poging om uit de wagen te komen….. resultaat….

Tweety I is totalloss…afgeschreven, over en uit….
………..maar niet voor lang!

’s Maandags na het fatale weekend hebben we een zoektocht ingezet naar een nieuwe Volvo 940…en zie daar! Die hebben we gevonden!